Recenzja książki "Dżihad Butleriański"

Kevin J. Anderson, Brian Herbert. Legendy Diuny #1 - Diuna. Dżihad Butleriański.
Dostępność: 1-2 dni robocze
Cena: 44,90 zł  49,90

Sięgając po tę książkę, miałem obawy, że dostanę gniota w ładnej oprawie. Zwłaszcza że trylogia Preludiów Diuny ani nie zebrała dobrych recenzji, ani nie wyróżniała się niczym szczególnym. W porównaniu z samą Diuną była to tylko sprawnie napisana trylogia. Ot, kontynuacja. Spółka autorska Anderson i Herbert, biorąc na warsztat mityczne wydarzenie, jakim stał się Dżihad Butleriański, rzuciła się na bardzo głęboką wodę.

Ale zacznijmy może od początku. Przez wszystkich sześć tomów oryginalnej Diuny, która wyszła spod pióra Franka Herberta, krucjata ludzi przeciw myślącym maszynom była jednym z najważniejszych punktów w historii imperium, gdyż przy okazji tego właśnie wydarzenia powstały filary tamtejszego społeczeństwa: Gildia, Bene-Gesserit. To w tym okresie rody Harkonennów i Atrydów tak strasznie się poróżniły, iż wzajemna wrogość pomiędzy nimi trwała przez tysiąclecia, do momentu, kiedy na tronie Złotego Lwa zasiadł Paul Muad'Dib. To również wtedy miało miejsce odkrycie melanżu na mało znanej Arrakis.

Dżihad Butleriański przedstawia wydarzenia i kluczowe osoby dramatu. Przyjdzie nam je obserwować, jak rozpalają ludzkie masy do zrywu wolnościowego. Serena Butler i Xavier Harkonnen to dwójka młodych zakochanych w sobie ludzi, którzy piastują ważne stanowiska. Ona jest parlamentarzystką Ligi Szlachetnych (czyli światów nie podlegających władzy myślących maszyn), a on jest Tercero, czyli trzecim co do stopnia w siłach zbrojnych Ligi. Poznajemy tę dwójkę na ich rodzinnym świecie Salusa Sekundzie, w momencie gdy, planetę atakuje zgrupowanie myślących maszyn pod wodzą jednego z Cymeków – ludzkich mózgów, które żyją w pojemnikach umieszczonych w potwornych maszynach bojowych. Do tych dwóch głównych postaci zostaje dołączony jeszcze Vor Atryda. Jest on jednym z synów największego z Tytanów, Agamemnona, ślepo wierzącym w rządy wszechumysłu, nazywającego siebie Omniusem. Młodzieniec w trakcie wydarzeń, które staną się jego udziałem, zacznie zmieniać zdanie.

Tak w skrócie zaczyna się pierwszy tom trylogii. Muszę przyznać, że, pomimo moich obaw, książka jest o wiele lepsza od Preludiów. Wynika to chyba z tego, iż w tych ostatnich autorzy czuli na plecach oddech Franka Herberta, posługiwali się wszak pewną ilością stworzonych przez niego bohaterów, dodajmy: ikonicznych postaci Diuny, jak Leto Atryda czy lady Jessica oraz oczywiście cała rodzina barona Harkonenna. Natomiast w Legendach wszystkie postacie zostały stworzone od podstaw przez autorów, ponieważ ledwie wzmianki o nich znajdowały się we wszystkich częściach Kronik Diuny i niepublikowanych notatkach Franka Herberta. Dzięki temu mogli popuścić wodze fantazji i z rozmachem zarysować konflikt, który w ostatecznym rezultacie ukształtował wszechświat takim, jakim go widzimy w Diunie.

Książkę czyta się przyjemnie i szybko, a odbiór jeszcze bardziej uatrakcyjnia twarda oprawa i dobry jakościowo papier. Muszę przyznać, że wydanie Rebisowskie nie pozostawia nic do życzenia, a w dodatku rysunki Wojciecha Siudmaka przykuwają wzrok i oddają klimat powieści. Tłumaczenie pokrywa się z tym, które jest w Diunie tegoż samego wydawnictwa, mamy więc ciągłość w terminologii, a nawet więcej, ponieważ możemy obserwować rozwój tejże.

Na początku byłem krytycznie nastawiony do wszelkich prób naśladownictwa czy przejmowania pałeczki po Franku Herbercie. Dość nieporadnie napisane Preludium do Diuny stanowiło pewne ostrzeżenie, więc kiedy na rynku pojawił się Dżihad Butleriański, spodziewałem się o wiele gorszej pozycji. Zobaczymy, co przyniosą następne książki z tej serii, czyli Krucjata Maszyn i Bitwa pod Corrinem. Jeśli zachowają dość wysoki poziom pierwszej części, być może będzie można spoglądać z nadzieją ku zakończeniu wielkiej sagi Franka Herberta, napisanemu na podstawie jego notatek przez tę samą spółkę autorską, spod pióra której wyszła niniejsza książka. Lecz nim to nastanie, polecam zagłębienie się w Dżihad Butleriański. Warto.