Recenzja książki "Krwawe Powroty"

Charlaine Harris i inni. Krwawe powroty.
Dostępność: 1-2 dni robocze
Cena: 30,50 zł  33,90

Zbiór opowiadań wydany niedawno przez Fabrykę Słów, o wiele mówiącym tytule „Krwawe powroty”, mógłby wydawać się pozycją bardzo monotematyczną. Szczególnie że teksty napisane do niego mają dwie wspólne cechy: wampiry i urodziny. Redaktorzy tego tomu takie wskazówki dali pisarzom, którzy mieli coś stworzyć do niniejszej pozycji. Na ile sposobów można sklecić historię o krwiopijcy i urodzinach? Pomimo moich obaw, okazało się, że na bardzo wiele.

Krwiopijcy pod różną postacią to główny temat tej książki, wałkowany z każdej strony. Ważną rzeczą, na którą trzeba zwrócić uwagę przy sięganiu po „Krwawe Powroty”, jest różnorodność podejścia do tematu. Niektóre teksty są śmiertelnie poważne, inne to wręcz utwory humorystyczne. Niektóre bardziej przypadną czytelnikowi do gustu, inne mniej, ale w całości tworzą dość rozległą panoramę współczesnego podejścia do tematu wampiryzmu, przetworzonego przez mass-media (jak choćby pewien znany serial telewizyjny).

Tak oto nabywając „Krwawe powroty” staniemy naprzeciw trzynastu opowiadań, napisanych zarówno przez zupełnych nowicjuszy w ogródku krwiopijców, jak i zatwardziałych twórców, którzy już wiele krwi... to znaczy atramentu zużyli do opisu tych istot.

Na tle innych autorów wyróżnia się Jim Butcher z opowiadaniem „Zemsta Drulindy”. Jest to opowieść o czarodzieju i jego uczennicy, wplątujących się przy okazji urodzin w imprezę, której finał jest trudny do przewidzenia. Historia trzyma w napięciu i pokazuje stronę wampiryzmu zupełnie inną od powszechnie znanej. Oczywiście klimat zbliżony do „Dresden Files” jest jak najbardziej obecny w tekście, co czyni go jeszcze bardziej atrakcyjnym.

Tanya Huff i jej „Czerwony kalosz” to następne opowiadanie warte uwagi. Mamy tutaj do czynienia z tandemem wampir i mag. W pierwszej części opowiadania prowadzą oni niezwykle interesującą dysputę, której tematem jest obchodzenie urodzin i ich znaczenie w życiu krwiopijców. Druga część opowiadania to ciekawy opis prowadzonego przez nich śledztwa. Całość jest bardzo interesująca i warta przeczytania.

Trzecim chyba najbardziej wartościowym utworem tego zbioru jest „Fałszywe medium” P.N. Elroda. Historia dzieje się w latach dwudziestych lub trzydziestych zeszłego wieku. Prywatny detektyw-wampir zostaje zatrudniony przez młodą, piękną klientkę, która pragnie zdemaskować machinacje pewnego pseudo medium, starającego się posiąść majątek jej siostry. Nastrój opowieści detektywistycznej i wątku nadprzyrodzonego bardzo dobrze ze sobą współgrają.

Reszta opowiadań o wiele mniej zapada w pamięć, ale to tylko i wyłącznie kwestia gustu. Przedstawione powyżej najbardziej spodobały się recenzentowi.

Na uwagę zwraca szata graficzna. Poza dość mocną okładką, wewnątrz książki nie znajdziemy pełnowymiarowych ilustracji, a jedynie niewielkie rysunki na początku i końcu każdego z opowiadań. Nie przeszkadza to w niczym, a nadaje tylko dodatkowego smaczku podczas czytania.

Przed każdym opowiadaniem znajdziemy krótką notkę biograficzną o autorze. Daje to możliwość lepszego zaznajomienia się z nim, czy to przez odwiedzenie podanej strony internetowej, czy zapoznanie się z najbardziej interesującymi tytułami, które wyszły spod ręki danej osoby.

„Krwawe powroty” to ciekawa pozycja dla ludzi lubiących książki o wampirach. Co ciekawe, niewielki zakres tematyki nie przeszkodził autorom w zbudowaniu intrygujących historii. Nigdzie nie znajdziemy podobnych elementów, żadnych rażących w oczy powtórzeń. Różnorodność wizji wampiryzmu sprawia, że książka się nie nudzi. Kwestią gustu każdego czytelnika będzie, które opowiadania spodobają się bardziej, a które mniej. Tym, którym temat krwiopijców jest nieobcy, na pewno ta książka spodoba się.