Recenzja książki Krwawy orzeł

Dobre kryminały nie zdarzają się często. Bardzo rzadko można trafić na taki, który byłby dostatecznie ciekawy, wciągający, a przy okazji nie popadający we wtórność. Craig Russell napisał powieść, której naprawdę niewiele brakuje do ideału. Ale zacznijmy od początku...

Do tej pory Niemcy nie były areną wielu powieści stricte kryminalnych. Dlatego, po wielu odwiedzinach takich miejsc, jak Nowy Jork czy Londyn, umiejscowienie akcji Krwawego Orła jest miłą odmianą, która pozwala zagłębić się w historii dziejącej się właściwie tuż obok, w Hamburgu, do którego możemy się wybrać choćby na weekend. Pamiętajmy jednak, iż miasto to jest miejscem kosmopolitycznym, gdzie ścierają się różne nacje. Prowadzi to oczywiście do wielu konfliktów, których skutkami musi zajmować się nadkomisarz Fabel.

Poznajemy go, gdy zostaje wezwany na miejsce potwornej zbrodni na niezidentyfikowanej kobiecie. Mordu dokonano w St Pauli, dzielnicy o nie najlepszej renomie, pełnej domów publicznych, wytwórni filmów pornograficznych i tym podobnych przybytków. Lecz sprawa jest o wiele bardziej skomplikowana, niż na pierwszy rzut oka się wydaje. Teoria o tym, że ofiara była tylko prostytutką, która została zamordowana przez klienta, szybko zostaje odrzucona, gdyż zaszlachtowano ją w podobny sposób, jak pewną panią prawnik kilka miesięcy wcześniej. Sposób zabójstwa wskazuje na psychopatę, a może mord rytualny? Wraz ze swym zespołem, złożonym z silnych indywidualności, Fabel wyrusza na poszukiwania sprawcy. Wiele tropów prowadzi w bardzo dziwne i niebezpieczne miejsca. Czy uda mu się znaleźć mordercę na czas, nim zabije ponownie? Nie zdradzę!

Mogę natomiast powiedzieć, że akcja jest wartka i niesztampowa, główne postacie opowieści zarysowane grubą kreską. Od początku odnosi się wrażenie, że mamy do czynienia z ludźmi z krwi i kości, co dodaje realności opowiadanej historii. Podobnie działa dokładne odwzorowanie Hamburga i okolic, a także trafne komentarze na temat rzeczywistości miasta, zamieszkiwanego przez prawdziwie wybuchową mieszankę nacji, jak również ukazanie presji, jaką wywierają media na ludzi na pozycjach, które jeszcze nie są stanowiskami politycznymi, ale już się o politykę ocierają. Do tego pewną rolę nadal odgrywa historia, pomimo wielu lat, jakie minęły od drugiej wojny światowej. Być może dlatego Niemcy są przeczuleni na punkcie takich zbrodni?

Fabel jest konkretnym policjantem, ale odrobinę za bardzo sprzyja mu szczęście, a jego zespół jest nieco, rzec by można, standardowy. Czytelnik odnosi też wrażenie, że policja niemiecka to jedna wielka brać, która sobie pomaga, może poza jednostkami specjalnymi, wydziałem do walki ze zorganizowaną przestępczością i kontrwywiadem.

Książka jest brutalna, ciekawa i szybka. Te trzy przymiotniki najlepiej oddają jej treść. Polecam każdemu, kto lubi mocne kryminały, trzymające w napięciu i nie dające wytchnienia od czytania. Solidne czytadło!