Feliks W. Kres (Feliks W. Kres)

Autor: Katarzyna Rodek
Ur.: 1 czerwca 1966 , Łódź
zdjęcie

Urodzony w 1966 roku w Łodzi. Debiutował we wczesnych latach osiemdziesiątych opowiadaniem Mag nadesłanym na konkurs pisma "Fantastyka". Od tamtej pory opublikował sześć powieści i kilkadziesiąt opowiadań we wszystkich liczących się w Polsce pismach fantastycznych.
Publikował w "Fantastyce", "Fenixie", "Magii i Mieczu" "Nowej Fantastyce", "Talizmanie" "Złotym Smoku" oraz "Portalu".
W Miesięczniku Literackim "Fenix" prowadził rubrykę "Kącik Złamanych Piór", stanowiącą poradnik dla młodych adeptów pióra. Obecnie Kącik osobliwości w miesięczniku "Science Fiction".

Jest porównywany do najlepszych mistrzów gatunku współczesnej fantasy, a sam za najlepszą mistrzynię gatunku uważa Ursulę Le Guin, choć jego twórczość stanowi nowe oblicze fantasy i odbiega od klasyki utożsamianej przez Le Guin.
Swoją pierwszą książką pt. Król Bezmiarów wywarł wielki wpływ na polską twórczość i zdobył najbardziej prestiżową nagrodę polskiego fandomu fantastyki w Polsce – Nagrodę im. Janusza A. Zajdla.
Jest kamieniem milowym polskiej literatury fantastycznej, lecz nadal tworzy z pasją.

Wydawnictwo MAG wydaje jego cykl powieściowy fantasy, obejmujący wszystkie utwory napisane w ramach jednego cyklu, nazywanego od łączącego opowieści świata "Cyklem Szererskim" pod wspólnym tytułem "Księga Całości". Dotąd z cyklu ukazały się: Północna granica, Król bezmiarów, Grombelardzka legenda, Pani Dobrego Znaku, zaś w październiku 2002 ukazało się Porzucone królestwo – kolejna powieść z cyklu szererskiego.
Jest najbardziej znany jako autor mrocznej fantasy.
Jego powieści zostały przetłumaczone na jez. rosyjski i czeski.
Król Bezmiarów ukazał się w Czechach w 2003 roku.

Większość opowiadań i powieści jest połączona światem w jakim toczy się ich akcja. Świat ten, nazwany Szerer jest w istocie wyspą na gigantycznym oceanie określanym jako Bezmiary. W świecie Kresa takich wysp na Bezmiarach jest więcej i każda jest odrębnym światem, mającym własnego boga, lub raczej siłę sprawczą. W wypadku krainy, w której toczy się akcja powieści Kresa, Szereru, siła ta, nazywana Szernią, obdarzyła świadomością i rozumem trzy rasy - ludzi, koty i sępy. Obecność Szerni objawia się w życiu bohaterów czasem jako los, a częściej jako magia. Problemy bohaterów powieści najczęściej zasadzają się na konflikcie pomiędzy osobistymi dążeniami bohaterów, a niezrozumiałymi, obcymi i bezlitosnymi wyrokami Szerni. Bohaterowie opowieści Kresa na ogół twardo dążą do osobistego szczęścia, pomimo iż powołała ich do życia i rozumu obca, niezrozumiała siła.
Perypetie bohaterów w podobnym do naszego średniowiecza świecie, tylko nacechowanym obecnością odmiennych gatunków - rozumnych kotów i sępów, łączą w sobie najlepsze cechy literatury awanturniczej, z zadumą w znacznie szerszym planie, zatrącającą o filozoficzne rozważania na temat losu i powinności człowieka, a także miejsca jego osobistych dążeń wobec życia innych ludzi i spraw o wymiarze globalnym.
Oprócz cyklu "szererskiego" jest Kres również autorem opowiadań przypominających nieco klimatem powieści awanturnicze Aleksandra Dumasa lecz należących do zupełnie innego świata. Autor opowiadania te określa jako "Piekło i szpada". Są to historie toczące się w świecie XVIII wieku, jednak i w tych powieściach występuje magia i tajemnicze, mroczne siły.

Jako autor, Kres jest zwolennikiem solidnego rzemiosła pisarskiego, stroni od eksperymentów formalnych i jakichkolwiek elementów, które mogłyby zaciemniać odbiór utworu przez czytelnika. Jego literatura powstaje w oparciu o tradycje dobrej powieści rozrywkowej i zapewnia czytelnikowi pasjonującą przygodę literacką, jednak nie stroniąc od istotnych i poważnych tematów.

Feliks W. Kres jest pseudonimem literackim autora, który skutecznie broni swojej prywatności i ceni anonimowość. Jest żonatym, bezdzietnym posiadaczem dwóch kotów. Mieszka z żoną i dwoma kotami, których imiona pochodzą od bohaterów powieści Kresa: kilkumiesięczna czarnulka Hajna oraz Kaga.
Swoim poglądom na sprawy warsztatu i rzemiosła pisarskiego Kres dawał wyraz na łamach poświęconego fantastyce Magazynu Literackiego "Fenix" gdzie przez kilka lat prowadził rubrykę "Kącik złamanych piór" poświęconą ocenie prób literackich nadesłanych przez czytelników. W felietonach tych ze swadą i ogromnym dowcipem dyskutował z czytelnikami na temat technik literackich i błędów popełnianych przez debiutantów.

Od 2000 r. związany z Wydawnictwem Mag.

Nagrody:

  • 1983 r. - nagroda miesięcznika "Fantastyka" za opowiadanie Mag dla Najlepszego Debiutu - 2. miejsce
  • 1987 r. - nagroda czytelników miesięcznika "Fantastyka" za Demon Walki dla Najlepszego Opowiadania - 1. miejsce
  • 1991 r. - nagroda czytelników w plebiscycie "Voyager" za Prawo gór dla Najlepszego Opowiadania - 1. miejsce
  • 1992 r. - nagroda czytelników w plebiscycie "Voyager" za Szern K'hakahar (2. miejsce) oraz za Miód dla Emiry (3. miejsce) dla Najlepszych Opowiadań
  • 1992 r. - Nagroda im. Janusza A. Zajdla dla Najlepszej Powieści Roku za Króla Bezmiarów
  • 1994 r. - Nagroda ŚLĄKFA 1993 w kategorii Najlepszy Twórca Roku za wskazaniem na powieść Strażniczka Istnień
  • 2001 r. - Nagroda SFINKS 2000 w kategorii Najlepsza Powieść Roku za Grombelardzka legenda
  • 2002 r. - Nagroda ŚLĄKFA 2001 w kategorii Najlepszy Twórca Roku ze wskazaniem na powieść Pani Dobrego Znaku

Nominacje:

  • 1992 r. - nominacja do Nagrody Janusza T. Zajdla 1991 dla Najlepszego Opowiadania Roku za Króla gór
  • 1994 r. - nominacja do Nagrody Janusza T. Zajdla 1993 dla Najlepszej Powieści Roku za Strażniczkę Istnień
  • 1995 r. - nominacja do Nagrody Janusza T. Zajdla 1994 dla Najlepszego Zbioru Opowiadań Roku za Serce gór
  • 1996 r. - nominacja do Nagrody Janusza T. Zajdla 1995 dla Najlepszej Powieści Roku za Północna granica
  • 2001 r. - nominacja do Nagrody Janusza T. Zajdla 2000 dla Najlepszej Powieści Roku za Grombelardzka legenda
  • 2002 r. - nominacja do Nagrody SFINKS 2001 dla Najlepszej Powieści Roku za Pani Dobrego Znaku

Oficjalna strona artysty: www.kres.mag.com.pl





blog comments powered by Disqus