Recenzja książki "Śmierć nie ulega przedawnieniu"

Friedrich Ani. Śmierć nie ulega przedawnieniu.
Dostępność: 24h
Cena: 31,05 zł  34,50

Friedrich Ani to jeden z najbardziej znanych pisarzy w Niemczech. Za cztery (z czternastu) powieści z cyklu o komisarzu Taborze Südenie zdobył nagrody dla najlepszego niemieckiego kryminału roku. My mamy okazję zetknąć się z jego twórczością na podstawie innej, nowej serii. „Śmierć nie ulega przedawnieniu” to premierowa odsłona przygód inspektora Poloniusa Fischera.

Wszystko zaczyna się od listu. Do Fischera pisze nastolatek, któremu wydawało się, że na ulicy widział swoją pierwszą miłość. Nie byłoby w tym nic niezwykłego, a już w szczególności nie miałoby to znaczenia dla inspektora monachijskiego Wydziału Zabójstw, gdyby nie pewien detal: przyuważona przez chłopaka Scarlett Peters zginęła sześć lat temu. Polonius, mimo problemów osobistych i piętrzących się na biurku akt innych śledztw, postanawia to sprawdzić. No bo, jeśli Scarlett żyje, trzeba ją odnaleźć, by wypuścić z więzienia skazanego za jej zabicie Jonathana Krumbholza. Inspektor nigdy nie wierzył w winę umysłowo upośledzonego Jonathana. Ale nawet on nie przypuszcza, jakie fakty pozna podczas odgrzewania dawno zapomnianego dochodzenia.

„Śmierć nie ulega przedawnieniu” nie jest lekturą łatwą. Autor wprowadza nas w świat klaustrofobiczny i ponury. Akcja co rusz gwałtownie przyspiesza, by za chwilę zwolnić, a nawet na moment zupełnie się zatrzymać. A jednak… wszelkie ewentualne niewygody wynikające z czytania „Śmierci…” zdają się nie mieć znaczenia. Wręcz warto przez chwilkę się pomęczyć, aby dotrwać do końca. To, co znajdujemy w tej książce, mimo że trudne, jest przede wszystkim prawdziwe.

Wszystko, począwszy od postaci. To bowiem głównemu bohaterowi, inspektorowi i byłemu benedyktynowi, zawdzięczamy grobowy nastrój – to jego oczami patrzymy na rzeczywistość. Polonius od tygodni nie może spać, nie ma apetytu, przeżywa kryzys wiary. Powód? Jego ukochana została brutalnie zaatakowana i nie można wybudzić jej ze śpiączki. Samotność i niepokój Fischera czujemy na własnej skórze.

Pewien dyskomfort powoduje także konstrukcja „Śmierć nie ulega przedawnieniu”: wraz z inspektorem czytelnik poznaje kilka spraw naraz. Czasem rozgrywają się one równolegle, czasem jedna po drugiej. Ot, jak w życiu.

Powieść Friedricha Aniego to propozycja niestandardowa, daleka od kryminalnej klasyki. Miejscami ponura i przerażająca, potrafi zaskoczyć i wzruszyć. Nade wszystko porusza autentycznością. Polecam zarówno amatorom kryminałów, jak i starym wyjadaczom, którym wydaje się, że w książkach z dreszczykiem nic ich już nie zaskoczy.