Gustavo Nielsen

Gustavo Nielsen (Buenos Aires, 1962) jest z zawodu architektem. Zadebiutował w 1994 roku tomem opowiadań Playa quemada (Spalona plaża), który okrzyknięto wielkim wydarzeniem literackim w Argentynie. Późniejsze tomy opowiadań - Marvin (2002) i Adiós, Bob (Żegnaj, Bob, 2006) - ugruntowały jego renomę wybitnego twórcy krótkich form. Pierwsza powieść - La flor azteca (Aztecki kwiat, 1997) - jak i druga - El amor enfermo (Chora miłość, 2000) - były finalistkami argentyńskiej Nagrody Planeta. Autor prowadzi dwa blogi www.milanesaconpapas.blogspot.com, na którym można obejrzeć jego prace graficzne i poczytać wiadomości literackie i kulturalne, oraz www.mandarinasdulces.blogspot.com, gdzie zamieszcza swoje teksty, także w przekładach. Wszystkie okładki książek Nielsena ilustrowane są jego grafikami. Opowiadania autora były tłumaczone na wiele języków, natomiast polskie wydanie Auschwitz (2004) to pierwszy przekład jego powieści.

*  *  *

Nielsen żywi się mrocznym i całkowicie realnym klimatem, uzyskując efekt niepewności w stylu Polańskiego, kiedy zadajemy sobie pytanie, jak daleko może to wszystko zajść.

La Prensa

Nielsen ma szczególny talent, dzięki któremu jego styl łączy w sobie ironię i czułość, erotykę i humor, cierpkość i delikatność. Nie szczędzi groteski swoim postaciom i sytuacjom, i bez wątpienia w metodzie tej chodzi o coś więcej niż efektowność.

Christian Kurchik