Recenzja książki "Luftkurort 1940"

Jacek Rębacz. Zakopane #3 - Luftkurort 1940.
Dostępność: 1-2 dni robocze
Cena: 23,30 zł  25,90

„Lutkurort l940” to nowa książka autora „Sezonu na samobójców” i „Pokoju z widokiem na cmentarz”. Czy jest ona podobna do poprzednich? Duchem na pewno, lecz cała reszta to już zupełnie co innego. Znowu przyjdzie nam śledzić zakulisowe poczynania grup wywiadowców i – na tym tle – jednego bohatera. Tym razem jest to osoba zupełnie niezwiązana ze środowiskiem. W tej książce Jacek Rębacz porzuca wątki znane z dwóch poprzednich, ale nie zmienia miejsca akcji. Przenosi nas tylko do 1940 roku, kiedy to w Zakopanem, pod okupacją hitlerowców, rozgrywa się historia Andrzeja Kruka.

Po dwóch pierwszych, skandalizujących ponoć pozycjach, autor postanowił przedstawić czytelnikowi swoje ulubione miasto w całkiem nowym świetle. Odtwarza atmosferę okupacji, ukazuje życie ludności pod panowaniem niemieckim. Wszystko to stanowi ciekawą lekturę, lecz co z głównym wątkiem fabularnym?

Zakopane, jako znany kurort pilotów Luftwaffe, powoli przeobraża się. Nikną budynki żydowskie, a ich mieszkańcy są wywożeni poza miasto. Lecz wojna nie zmienia mentalności mieszkających w Zakopanem górali, wszak goście i turyści to po prostu dobre źródło zarobku. Szczególnie że panująca wokół zima sprawia, iż kurort wygląda wyjątkowo pięknie. W takiej właśnie scenerii przybywa do Zakopanego Andrzej Kruk i niemal od razu wpada w pierwsze tarapaty – jest świadkiem morderstwa. W dodatku, ciągnąc za sobą wyrok za dezercję z partyzantki, młodziutki chłopak szuka schronienia u swojej „przyszywanej” ciotki. Tam też poznaje smak pierwszej miłości – do pięknej góralki Heni. Ale to wszystko to tylko początek jego życia w Zakopanem, gdzie wywiady radziecki, polski i niemiecki poszukują pewnego transportu, który zaginął tuż przed drugą wojną światową.

Autor swoim sposobem, znanym z poprzednich części, bardzo dobrze opisuje otoczenie, a na szczególną uwagę zasługuje opis zmian, jakie zachodzą: wyburzanie niektórych budynków, do tej pory zajmowanych przez rodziny żydowskie, ich powolne znikanie z krajobrazu. wszystko to jest niezwykle ciekawie opisane. Co do samego głównego bohatera, jego poczynania krążą wokół Heni i transportu. Ilość osób zaplątanych w zakulisowe rozgrywki jest niesamowicie duża. Nieraz przyjdzie czytelnikowi zastanawiać się, po której stronie dana postać jest. Drugoplanowi bohaterowie, których jest multum, jeszcze bardziej komplikują całą sytuację. W tym wszystkim gubi się nawet Andrzej Kruk, w dodatku targany uczuciem (wpierw szczęśliwym, a potem już nie), wplątany w sieć spisków, wreszcie nie wiedzący, kto jest jego przyjacielem, a kto wrogiem.

Niektóre wydarzenia zawarte w książce mogą wprawić czytelnika w zdumienie, gdyż nie mówi się o nich głośno. Szczególnie opis ucieczki w stronę Węgier jest bardzo dosłownie i brutalnie oddany. Na wspomnienie zasługuje jeszcze fakt, iż w tekście książki znaleźć można opisy wydarzeń historycznych, które miały miejsce w Zakopanem, a główny bohater jest ich świadkiem, jeśli tylko nie jest zajęty akurat miłością.

Jacek Rębacz napisał książkę bardzo dwojaką. Z jednej strony mamy ciekawe otoczenie, świetnie odtworzone tło historyczne i niczego sobie fabułę, z drugiej strony jednak główny bohater, pochodzący z pokolenia Kolumbów, jest z tym swoim ciągle rozdartym sercem w pewnym momencie nieciekawy i nierzeczywisty, a nawet męczący. To jest chyba największą bolączką tej książki. Choć, jak zawsze, trzeba ją przeczytać, żeby się z tym stwierdzeniem zgodzić bądź nie.