Recenzja książki "Fiolet"

Magdalena Kozak. Fiolet.
Dostępność: 1-2 dni robocze
Cena: 31,50 zł  35,00

Sporo jest prawdy w stwierdzeniu, że „Fiolet” to jedna z najbardziej wyczekiwanych fantastycznych premier tego roku. Intrygujące zapowiedzi, niewiele mówiący tytuł, efektowny i bardzo krwawy zwiastun. Do tego jeszcze fakt, że kojarzona z kultową serią o Nocarzach Magda Kozak postanowiła w końcu napisać o czymś innym. Pewnie niejeden czytelnik zastanawiał się, jakie będą analogie między nową powieścią a wcześniejszymi tekstami autorki.  

Fabularnie, Kozak poszła w zupełnie innym kierunku niż do tej pory. Zamiast wampirzych sił specjalnych, w rolach głównych występują monstrualne rośliny, które z bliżej nieznanych powodów dokonują inwazji na naszą planetę. Zabójcze kwiaty, zwane fiołkami, rosną w imponującym tempie i mordują trującym cyjanowodorem wszystko, co żyje. Na domiar złego, szczególnie upodobały sobie centra wielkich miast, co powoduje masakrę na masową skalę. Początkowo ludzkość pozostaje całkowicie bezradna wobec globalnej tragedii, jednak po jakimś czasie odrywa sposób na udaremnienie zapędów kosmicznych fiołków. Aby powstrzymać rozprzestrzenianie się roślin, należy zatruć je, jeszcze zanim spadną na ziemię. W tym celu utworzone zostają specjalne oddziały spadochroniarzy  (Osy), które z narażeniem życia neutralizują zagrożenie, aby ludzkość mogła spać spokojnie. W powieści autorka opisuje losy polskiej grupy skoczków.

Zdecydowanie najmocniejszą  stroną książki są dynamiczne opisy. Magda Kozak z równą  łatwością co strzelaniny, pisze o skokiach spadochronowych Po raz kolejny udawania, że jeśli chodzi o opisywanie akcji, znajduje się w ścisłej czołówce polskich autorów. Dramatyczne sceny, w których ważą się losy milionów ludzi i grupy zaprzyjaźnionych skoczków, zapierają dech w piersi. Opisy w perfekcyjny sposób łączą uczucia bohaterów z fachową terminologią i żargonem.  

Jednak, kiedy opada adrenalina i bohaterowie wracają do normalnego życia (przy założeniu, że byli komandosi i ludzie z własnej woli narażający życie mogą być normalni), książka trochę zawodzi. Większość bohaterów jest schematyczna, jaki i wzajemne relacje między nimi. Liczy się tylko akcja, wspomnienia z poprzednich akcji  topienie smutków w alkoholu, dzień w dzień i bez przerwy. Nikt nie czuje się herosem, po prostu idą do walki, bo tak trzeba. Można odnieść wrażenie, że jest im wszystko jedno, czy walczą akurat z morderczymi kwiatkami, czy czymkolwiek innym. Na domiar złego są pozbawieni charakterystycznych cech osobowości do tego stopnia, że gdyby nie ksywki, trudno byłoby ich od siebie odróżnić.  

Psychologia postaci nie jest niestety mocną stroną autorki. Dotyczy to zarówno bohaterów pierwszoplanowych, jak również opisywanej zbiorowości, stojącej w obliczu zupełnie nowej i niespotykanej sytuacji. Łukasz Orbitowski, pisząc o „Świętym Wrocławiu”, budował niesamowity obraz różnych postaw społeczeństwa wobec niecodziennego zjawiska. Kozak ogranicza się do zaledwie kilku wzmianek o reakcji ludności cywilnej na inwazję z kosmosu i jego stosunek do bohaterskich Os. Pisze między innymi o kłótniach polityków nad składem specjalnej komisji oraz udziale członkini elitarnej jednostki w głupawym telewizyjnym show. Jej spostrzeżenia w tej kwestii są jednak dość płytkie i przewidywalne. Widać zresztą, że nie przywiązuje do nich takiej wagi, jak do opisów samych zdarzeń – szybkich, efektownych, na granicy życia i śmierci.  

Mimo drobnych wad, „Fiolet”  powinien spodobać się fanom gatunku. Miłośnicy adrenaliny, czytelnicy bardziej ceniący akcję i niebezpieczną grę o wysokie stawki niż psychologię i refleksje nad otaczającym światem, powinni być zadowoleni. Kozak umiejętnie odnajduje się w nowej tematyce i potwierdza wcześniejsze, przychylne, opinie o swoim pisarstwie.