Recenzja książki "Nieposkromieni"

Meg Cabot. Nieposkromieni.
Dostępność: 1-2 dni robocze
Cena: 29,50 zł  32,80

Na okładce najnowszego owocu pisarskich zmagań Meg Cabot widnieje rekomendacja zaczerpnięta z „Cosmopolitan”, charakteryzująca książkę jako najseksowniejszą powieść lata. Cóż, u nas zima na całego, mrozy szczypią niemiłosiernie, ale proza autorki „Nienasyconych” rozgrzewa do czerwoności niezależnie od pory roku. Kobietki, ceniące sobie lekturę, która godzi niczym strzała Amora, strzeżcie się – „Nieposkromieni” niebezpiecznie wpływają na naszą wyobraźnię i połączone z nią receptory. Pytanie, które pojawia się w ślad za tym stwierdzeniem, brzmi jednak: czy to wystarczy, by książkę tę od razu okrzyknąć objawieniem na liście bestsellerów, jak chcą tego media? Po bliskich spotkaniach pierwszego stopnia z ową lekturą wypada lakonicznie odrzec: „niekoniecznie”.

Meg Cabot na firmamencie pisarzy literatury popularnej błyszczy od bardzo dawna. Jej twórczość trudno zamknąć w jednej gatunkowej szkatułce, gdyż autorka ta próbuje swych sił na wielu frontach, od powieści przygodowej, przez romansu, na fantastyce skończywszy. Tym razem obcujemy z powieścią, która wypełnia nową przestrzeń na planie współczesnej prozy z spod znaku paranormal romanceromansu paranormalnego. Patrząc na utwór, który powołało do istnienia pióro (tudzież edytor tekstowy) pisarki, uznać możemy, że miejsce to z powodzeniem mogło pozostać puste.

Znana z pierwszego tomu „Nienasyconych” scenarzystka Meena Harper, zmuszona do obalenia prawidła, że wampiry i inne pochodne im istoty nie istnieją, wstępuje w szranki do organizacji, która w imię dobra ludzkości, dokonuje eksterminacji wszelkich przejawów zła na ziemi. A ponieważ bohaterka ta dysponuje zdolnościami jasnowidza i medium w jednym, wydaje się być doskonałą kandydatką na poskromicielkę wampirów, demonów i duchów. W swej żmudnej walce nie jest jednak osamotniona. Wkrótce w życiu Meeny pojawi się ktoś, kto wprowadzi weń nutę ekscytacji i chaosu jednocześnie.

Brzmi jakoś znajomo, nieprawdaż? Narracja „Nieposkromionych” to zbiór klisz, kalek ze znanych i odnoszących triumfy na rynkach księgarnianych powieści Tiernan, Ivy czy Hudson. Brak tu jakichkolwiek innowacji fabularnych, odbioru książki z pewnością nie ułatwiają także pusto brzmiące i banalne dialogi, jakie toczą między sobą bohaterowie. Nawet erotyzm, który dosłownie rozsadza tę powieść, nie pozostawia złudzeń co do jakości opowiedzianej w niej historii, nie dorastającej do pięt przeciętnemu harlequinowi.

Jeśli zatem rozpalać rumieńce na twarzy to na pewno nie za pośrednictwem „Nieposkromionych”. Bo choć kipi tu od scen erotycznych, fabuła zupełnie kuleje. Opierając się na samych opisach, trudno zaspokoić swoje lekturowe oczekiwania przygody, intrygi, akcji, po prostu. Może warto więc trochę się czytelniczo „odmłodzić” i powrócić do „Pamiętnika księżniczki”, którym Cabot oczarowała świat?