Recenzja książki "Panda Sex"

Mian Mian. Panda Sex.
Dostępność: 24h
Cena: 26,90 zł  29,90

„Panda sex” to najnowsza powieść chińskiej pisarki Mian Mian, której poprzednia książka, „Cukiereczki” (wydana w 2000 roku), doprowadziła do burzy obyczajowej i w rezultacie do nałożenia cenzury na powieść. Czy „Panda sex”, pozbawiona kontekstu skandalu, może przedstawiać dla polskiego czytelnika jakąś wartość?

Tak, ponieważ – mimo że bohaterami są mieszkańcy Szanghaju – jest to powieść o ludziach, bez względu na ich wiek, status majątkowy czy pochodzenie. Wszystkie rozmowy sprowadzają się do tego, czym jest miłość. Ciekawe, że często te same kwestie są wkładane w usta różnych bohaterów – zupełnie jakby istniała tylko jedna, absolutna prawda. Książka budową przypomina scenariusz filmowy albo teatralny. Narracja jest sprowadzona do minimum, przypomina didaskalia. Akcja przenosi się z miejsca na miejsce, każda scena rozgrywa się gdzie indziej. Najważniejsze są rozmowy między postaciami, które właściwie nie mają cech indywidualnych. Pojawia się Aktor, Sponsorka, Dziewczyna 1, 2 i 3 itp. Wszystko to podkreśla teatralność życia.

Akcja powieści rozgrywa się w latach 90. ubiegłego wieku w Szanghaju. Modne jest chodzenie na imprezy, uprawianie seksu z nieznajomymi, branie narkotyków, hazard. Ale za tą dekadencką powłoką kryje się potrzeba prostoty – marzeń o zwykłym domu, miłości i wierności. Wszystko opisane jest łagodnym, spokojnym językiem, a autorka nie ma zamiaru szokować czytelnika naturalistycznymi opisami.

Wielu krytyków zarzuca Mian Mian pustosłowie, ale pojawia się ono nie w komentarzach odautorskich (które w książce po prostu nie występują), ale w wypowiedziach samych bohaterów. Ich problem polega na tym, że choć szukają prostych, nieskomplikowanych uczuć, nie potrafią mówić o nich w łatwy sposób. Płytkie i sentymentalne kwestie mają przykrywać pustkę wewnętrzną bohaterów.

„Panda sex” to trochę dramat, trochę piosenka. Niektóre fragmenty pojawiają się jak refren, powtarzane przez różne postacie. Mimo niewielkich rozmiarów nie jest to pozycja, którą można przeczytać w kilka godzin. To raczej jedna z tych książek, do których możemy wracać i różnie interpretować w zależności od własnych przeżyć, poglądów czy nastroju.