Recenzja książki "Słońce we krwi"

"Słońce we krwi" to druga powieść Rafała Dębskiego wydana przez Red Horse w serii Tajna Sfera. Akcja pierwszej, zatytułowanej "Wilki i Orły", działa się w Czeczeni rozrywanej nieustającą walką partyzantów i regularnego wojska rosyjskiego. Tym razem autor przenosi nas w bardziej gorące klimaty, czyli do Afryki, a dokładniej do Republiki Ghanezi, stojącej na skraju wojny domowej. Sięgnąwszy po tę książkę, będziemy towarzyszyć Bodrickowi Robertsonowi, korespondentowi wojennemu "New York Timesa", w opisywaniu afrykańskiej codzienności.

Rafał Dębski dał się poznać jako wszechstronny i płodny autor. Do ciekawszych pozycji, które miały szczęście wyjść spod jego pióra, należy seria o polskim gliniarzu przez przypadek uwikłanym w tajemnicę labiryntu znajdującego się pod Oleśnicą. Jednakże tamte powieści były bardzo swojskie, a rzeczywistość w nich opisana niczym nie różniła się od tej, którą możemy oglądać za oknem. W recenzowanym tomie poznamy inne oblicze tego autora, równie brutalne, co w poprzednich książkach, a może nawet i bardziej, ale równie rzeczywiste.

Pierwsze sceny "Słońca we krwi" mają miejsce gdzieś poza stolicą Republiki Ghanezi. Robertson dostaje z pewnego źródła cynk o spotkaniu handlarzy bronią. Wybiera się tam, by na nich „zapolować”. Jak to zwykle bywa, zostaje nakryty i pojmany. Kiedy już ma zostać zabity, sytuacja zmienia się diametralnie i w splocie nieoczekiwanych okoliczności bohater uwalnia się i wraca do braci dziennikarskiej, zamkniętej w hotelu w stolicy. Wszędzie czuć napięcie spowodowane rychłym wybuchem wojny domowej. Lecz tak naprawdę nie chodzi o obalenie aktualnego rządu, nawet nie chodzi o to, która z dwóch frakcji powstańczych zwycięży. Chodzi o...

...o tym trzeba już przeczytać. A zapewniam, iż atmosfera robi się coraz gęstsza z rozdziału na rozdział. Trzeba również przyznać, iż wiele zakrętów ma fabuła tej książki i nieraz będziemy zaskakiwani jej przebiegiem. Narracja jest prowadzona w pierwszej osobie, co pozwala poznać myśli i odczucia bohatera, ale nie do końca. Dopiero w późniejszych rozdziałach dowiemy się, skąd zwykły dziennikarz tak dobrze posługuje się bronią, potrafi walczyć wręcz i ma zmysł taktyczny. Tak, nasz pismak posiada bowiem bardzo mroczną tajemnicę, która z jednej strony dodaje tej postaci realizmu, ale z drugiej jest niestety odrobinę naciągana. Szczególnie gdy już ją poznamy, zastanawiają wyrzuty sumienia, jakie często odczuwa Bodrick.

Wypadałoby wspomnieć o dobrych opisach rzeczywistości afrykańskiego państwa i nastrojów ludzi zamieszkujących je, a także o szczegółowym oddaniu tego, co się dzieje, gdy obie grupy partyzantów docierają do stolicy i zaczyna się przewrót. Dębski przedstawia te wydarzenia bardzo obrazowo i dosłownie. Dlatego książka ta jest raczej dla ludzi o mocnych nerwach, którym nie przeszkadzają opisy mordów i gwałtów.

Jak już wspomniano wyżej, fabuła jest zawiła, ale wartko zmierza do punktu kulminacyjnego, w którym czytelnik poznaje wszystkie jej następstwa. Postaci Robertsona nie można odmówić bardzo dobrej kreacji, a jego tragiczna przeszłość pcha niejako akcję do przodu. Sam finał historii jest może nie tyle sztampowy, co przewidywalny, ale nie pomniejsza to jego wybuchowości i brutalności. Niestety happy end, choć osiągnięty z trudem i kilkoma ofiarami, trochę nie pasuje.

"Słońce we krwi" to dobra książka, kolejna na koncie tego autora mieszanka przygody i sensacji. Znajdziemy w niej i przemoc, i miłość, na całe szczęście wymieszane w odpowiednich proporcjach. Nie ma tu miejsca na ckliwe rozstania i powroty, no chyba że rozstanie z życiem, co zdarza się nader często przeciwnikom Bodricka Robertsona. Sięgając po nią, czytelnik musi być przygotowany na sporą dawkę gorącego, afrykańskiego powietrza, rozgrzewanego pędzącym we wszystkie strony ołowiem i tragiczną historią w tle. Wszystko to znajdzie ten, kto zaglądnie pomiędzy okładki "Słońca we krwi".