Recenzja książki "Letarg"

Thomas Enger. Letarg.
Dostępność: 1-2 dni robocze
Cena: 32,40 zł  36,00

Thomas Enger to stosunkowo młody autor, ale ta “pisarska bestyja” zdążyła już swą osobowością twórczą wprowadzić niezłe zamieszanie w szeregach tuzów wiodących w światowej literaturze sensacyjno-kryminalnej. Jego debiutancki „Letarg” serwuje nie tylko znakomitą rozrywkę spod znaku płaszcza i lupy Holmesowskiej, ale sięga dalej, zarysowując dla pierwszoplanowej zbrodni tło społeczne, które koresponduje ze współczesną problematyką socjologiczną, z jaką zmagają się państwa o ugruntowanej sytuacji gospodarczej (w tym przypadku Norwegia).

W „Letargu” wcieleniem błyskotliwości i mistrzostwa dedukcji nie jest (do czego zdołaliśmy przywyknąć) przedstawiciel prawa, lecz dziennikarz, który w swój zawód wpisaną ma umiejętność wścibiania nosa tam, gdzie nie trzeba. Henning Juul, reporter jednego z czasopism internetowych, choć zawodowo potrafi znakomicie wykorzystać ową zdolność myszkowania i wietrzenia tematu, w życiu prywatnym przeżywa spektakularny spadek kondycji, zwłaszcza psychicznej – nie mogąc otrząsnąć się po śmierci dziecka i wiadomości, że redakcyjnym współpracownikiem ma zostać nie kto inny, jak nowy partner jego byłej żony.

Zbrodnia, która wstrząsa lokalną społecznością, figurująca jako kolejny temat dziennikarskiego wywiadu Juula staje, się dla niego zapowiedzią wielu nieprzyjemnych sytuacji. Próba zmierzenia się z zagadką śmierci ukamienowanej dziewczyny, zakończy się spotkaniem z pakistańską mafią. Dalszy scenariusz możemy dopowiedzieć sobie już sami.  

Napływ emigrantów azjatyckich, obyczajowość zupełnie odmiennej kultury (w oczach Europejczyka – niehumanitarnej i barbarzyńskiej), to tło, które wyznacza trajektorię akcji „Letargu” Engera. Satysfakcję z lektury czerpać będą zatem nie tylko ci, którzy uwielbiają owo powolne wypełnianie pustych miejsc w przemyślnie skonstruowanej układance detektywistycznej najeżonej mylnymi tropami i fałszywymi poszlakami, lecz również każdy, kto oczekuje czegoś więcej – soczystej, wielowątkowej, erudycyjnej narracji. Tego z pewnością Engerowi nie można odmówić.