Recenzja książki "Mężczyzna, który przychodził w niedzielę"

Thomas Kanger. Mężczyzna, który przychodził w niedzielę.
Dostępność: 1-2 dni robocze
Cena: 29,70 zł  33,00

Powieści kryminalnych pisane są w sposób różnoraki. Są takie, które od pierwszej strony trzymają w napięciu, z każdą stroną podnosząc poziom adrenaliny. Na wakacjach jednak cenię sobie bardziej inny rodzaj – spokojnie toczące się historie. Mają one tę zaletę, że można się w nich rozsmakowywać, robiąc jednocześnie dłuższe przerwy. Do tego drugiego gatunku zalicza się właśnie "Mężczyzna, który przychodził w niedzielę".

Historia toczy się dwoma torami. Z jednej strony obserwujemy młodą dziewczynę, która nie do końca wie, co zrobić ze swoim życiem. Jej problemy zakorzenione są w pytaniach z przeszłości, w poszukiwaniu własnej tożsamości. Z drugiej strony mamy policjantkę, mocno osadzoną w swej roli. Komisarz Elina Wiik pracuje w policji w Vasteras. To, co niektórzy poczytują za ambicję, jest po prostu powołaniem zawodowym. Żaden morderca nie może uniknąć kary, bo każda ofiara zasługuję na to, by ktoś zatroszczył się o jej sprawiedliwość. Dwie kobiety, dwie zupełnie różne sprawy, jednak z czasem pojawiają się pewne punkty wspólne. Czy ich losy skrzyżują się ze sobą? Może szukają różnych aspektów tego samego?

Książka napisana jest w sposób spokojny, przemyślany. Doskonale dobrane słowa świetnie obrazują sytuację, zdarzenia, problemy, z jakimi muszą zmierzyć się bohaterowie.

Oprócz zagadki, zachęcają w powieści skandynawskie pejzaże w tle, nienachalne, subtelnie wplecione w fabułę. Szwecja i Norwegia to specyficzne kraje, pełne spokoju, a jednocześnie tętniące życiem. Jednakże bieg życia codziennego różni się nieco od ogólnie pojętego w Europie. Specyfika krajów skandynawskich niewątpliwie podnosi atrakcyjność książki. Nic zresztą dziwnego, wydawnictwo Czarne dość często oferuje swoim czytelnikom nie tylko historie dziejące się w obcych rejonach świata, ale także pisane przez tamtejszych autorów, co zapewnia zupełnie inne spojrzenie na dane sytuację. Dzięki temu można poznać specyfikę rejonów, o których potoczne opinie bywają skrajnie inne. Czerpanie u źródła zawsze wiąże się ze świeżością i klarownością poznania.

W "Mężczyźnie, który przychodził w niedzielę" nie ma motywu "dymiącej broni". Bohaterka nie stara się czym prędzej ująć przestępcy, zanim ów zbiegnie. Wręcz przeciwnie, zbrodnia wydarzyła się lata temu, a pośpiech wynika z silnej chęci ujęcia przestępcy, nim sprawa ulegnie przedawnieniu. Choć minęło 25 lat, nie wszystko zostało stracone. Elina wierzy, że zdoła ująć mordercę.

Postacie są wspaniale skrojone pod względem psychologicznym. Każda z nich posiada szereg indywidualnych cech wpływających na osąd pewnych zdarzeń i faktów. Jednocześnie fascynują ich doznania i przeżycia wewnętrzne. Problemy, z jakimi muszą zmierzyć się bohaterki, stawiają różnorakie pytania natury filozoficznej.

Jednocześnie widać w książce dużą dbałość o szczegóły, dialogi i opisy. Autor nie stosuje zbędnych słów ani też nieprzyjemnych rozciągłości. Książka nie jest przegadana, wręcz przeciwnie, pomimo solidnych rozmiarów, nie zawiera elementów zbędnych, przynajmniej w mojej opinii.

Zdecydowanie polecam tę powieść zarówno miłośnikom innych kontekstów kulturowych, jak i wszystkim tym, którzy cenią sobie dobry kryminał. Jednocześnie pragnę podkreślić, że książka zawiera całkiem ciekawe zabiegi natury psychologicznej, które powinny zadowolić bardziej wymagających czytelników. Doskonała historia ze wspaniałym zakończeniem.