Recenzja książki "Niewyjaśnione tajemnice II Wojny Światowej"

To, że każdy konflikt zbrojny obfituje w wiele ciekawych i niesamowitych wydarzeń, jest faktem znanym dobrze chyba każdemu. Lecz tak naprawdę jeszcze nigdy nie było takiej pozycji, która w jednym miejscu zebrałaby chociaż część tych doniesień. Lukę tę wypełnił William Breuer w swojej najnowszej książce o wielce wymownym podtytule: „Zagadkowe epizody, niewytłumaczalne zbiegi okoliczności, dziwne wydarzenia”.

Autor zebrał w „Niewyjaśnionych tajemnicach II Wojny Światowej” wiele opowieści, które krążyły wśród weteranów, lecz nie były wpisywane do raportów, gdyż raczej nie mieściły się w ramach normalnych wydarzeń bądź nie potwierdzały oficjalnego stanowiska władz danego kraju.

Książka została podzielona na siedem rozdziałów, w których poruszane są niesamowite wydarzenia, jakie miały miejsce w czasie zmagań Rzeszy Niemieckiej i jej popleczników z Aliantami.

Część I, czyli „Intrygujące fakty”, to najczęściej nowe spojrzenie czy też raczej na nowo zadawane pytania dotyczące pewnych zdarzeń, niekoniecznie niesamowitych. Każdy kolejny tekst przedstawia w zupełnie nowym świetle dobrze znane wydarzenia i stawia pytania, które niekiedy przeczą temu, co nazywamy ogólnie przyjętą historią.

Część II, o podtytule „Osobliwe Zbiegi Okoliczności”, to jeden z dłuższych rozdziałów tej książki, opowiadający o olbrzymiej ilości przypadków, jak chociażby o pewnym rolniku angielskim, który znudził się normalnym koszeniem łanów zboża i podczas powietrznych walk o Anglię zostawił wielką nieskoszoną strzałkę. W sumie nic dziwnego, lecz wskazywała ona jedno z najważniejszych angielskich lotnisk RAFu. Takich i innych zbiegów okoliczności było więcej.

Część III, „Niezwykłe Zdarzenia”, zajmuje się mniej przypadkowymi sytuacjami, które spotkały obie walczące strony. Najlepszym przykładem jest pewien oficer, który uciekał ponad trzy razy z pewnego oflagu i za każdym razem był łapany, lecz podczas ostatniej ucieczki, dodajmy, że udanej, zostawił karteczkę z adresem, pod który prosił komendanta oflagu o odesłanie jego osobistych rzeczy. Cała sytuacja miała miejsce we Francji, a nasz uciekinier na rowerze przebył ponad 500 kilometrów, aż przedostał się za granicę z neutralną Szwajcarią. Co ciekawe, komendant rzeczywiście odesłał mu te rzeczy.

Część IV opowiada o „Nierozwiązanych Zagadkach”, jak chociażby przemyślenia nad tym, czy osoba tak oddana Rzeszy i jej przywódcy, jak żona ministra propagandy, Goebbelsa, chciała zdradzić nie tylko męża, ale i ojczyznę. Czy rząd angielski jeszcze przed wybuchem wojny próbował przekupić Hitlera, by ten odstąpił od działań wojennych?

Na część V składa się kilkanaście informacji o zaginionych osobach, które znikły podczas działań wojennych, nawet nie na froncie, a czasem głęboko w sercach państw biorących udział w zmaganiach. Co ciekawe, jest tutaj też wzmianka o pewnym polskim inżynierze. Rozdział ten skupia się na tych, którzy znikli i już nigdy nie pojawili się ponownie.

Część VI, „Niesamowite Przeczucia”, to zapis wszystkich chwil, w których wielcy i mali tego konfliktu doznawali profetycznych przeczuć, które nieraz ratowały ich życie przed niechybną śmiercią. Nawet Winston Churchill uniknął śmierci w taki sposób. Rozdział ten zmusza do rozmyślań, czy tak naprawdę okres wojenny nie jest momentem, w którym takie wydarzenia nasilają się.

Ostatnia, VII część, „Dziwne Spotkania”, opowiada, jak sama nazwa wskazuje, o niecodziennych spotkaniach. Przykładem może być chociażby historia pilota bombowca polującego na U-Boota u wybrzeży Albionu, który spotyka się potem z kapitanem tropionej łodzi w jednym z pubów i na ten jeden wieczór panowie przestają być wrogami.

Cała książka składa się z kilkustronicowych wpisów, często okraszonych zdjęciami i rysunkami. Nie ma tutaj miejsca na wielkie elaboraty, podawane są tylko suche fakty.

Niestety czuć, iż jest to pozycja napisana przez Amerykanina i dla jego rodaków głównie. Niektóre fakty są tutaj bardzo dokładnie opisywane, wręcz „wyoślone”, by każdy przedstawiciel tego narodu mógł je w pełni zrozumieć. Szczególnie wyczuwa się to, kiedy w kilku rozdziałach spotyka się te same postacie i zawsze jest przy nich ten sam opis czy charakterystyka. Być może problem wynika z tego, iż wszystkie te teksty były wcześniej artykułami prasowymi, a pomiędzy ich publikacjami były dość długie przerwy. Czasem autor zbytnio fabularyzuje wydarzenia, co czyni książkę mniej obiektywną i trudniej przyswajalną. Zdarza się to w paru miejscach i nie pasuje do reszty treści.

Poza tymi kilkoma zarzutami reszta jest ciekawą lekturą, możliwością zapoznania się z faktami o tak dobrze znanym okresie historycznym, lecz z zupełnie innej, tej mniej sztywnej i oficjalnej strony. Polecam, szczególnie tym, którzy interesują się historią.