Wywiad z Crissy Calhoun - "Kocham Cię aż do śmierci. Przewodnik po serialu"

Już 8 lutego na sklepowe półki trafi Kocham Cię aż do śmierci. Nieoficjalny przewodnik autorstwa Calhoun Crissy. Ponieważ Pamiętniki wampirów zarówno w papierowej jak i serialowej wersji sprzedają się znakomicie, a przewodnik po serialu rozchodzi się jak ciepłe bułeczki postanowiliśmy zadać autorce kilka pytań.

Redaktor: Co zainspirowało Cię do napisania przewodnika po serialu?

Calhoun Crissy: Moja miłość do serialu oczywiście! Nie byłam przekonana co do tego pomysłu, dopóki nie zobaczyłam pierwszego odcinka, okazało się że „Pamiętniki Wampirów” są o wiele bardziej interesujące i inteligentne niż się spodziewałam. Rok wcześniej napisałam książkę o „Kochanych kłopotach” (Gossip Girls), widząc jak bogatym w treść są „Pamiętniki..” poczułam że mogłabym napisać i o nich.

R: Czy spodziewałaś się tak dużego zainteresowania swoją książką?

CC: Szczerze mówiąc nie zastanawiałam się nad tym. Miałam nadzieje, że fani kochający serial tak mocno jak ja, ucieszą się z mojej książki.

R:  Jeśli chodzi o „Pamiętniki wampirów”, wolisz książki czy serial?

CC:  Zanim przeczytałam książki oglądałam serial, więc to on zawsze będzie dla mnie na pierwszym miejscu. Książki są bardzo różnorodne i czytanie ich sprawia mi frajdę, jednak Elene, Stefana i Damona zawsze kojarzę z ich serialowymi wizerunkami.

R:  Która z postaci serialowych jest Ci najbliższa?

CC: Chciałabym powiedzieć  Elena – ponieważ jest odważna, jest wspaniałą siostrą i przyjaciółką, dba o dobro Mystic Falls, odróżnia dobro od zła – ale jestem raczej jak ciocia Jenna!

R: Czy trudno było przeprowadzić wywiady z aktorami?

CC: Nie było to specjalnie trudne. Skontaktowałam się z ich agentami i wkrótce okazało się, że aktorzy są bardzo entuzjastycznie nastawieni do rozmowy o swojej pracy nad serialem.

R: Streszczenie odcinków musiało zabrać Ci dużo czasu. Nie nudziło Cię to zajęcie?

CC: Ależ skąd! Gdybym nie lubiła tak bardzo serialu, nie sądzę by udało mi się napisać tę książkę, ponieważ wymagało to ode mnie kilkakrotnego oglądania poszczególnych odcinków, ciągłego myślenia o nich, robienia badań, notatek etc. Na szczęście nawet po dziesięciokrotnym obejrzeniu odcinka wciąż go uwielbiam. Być może nawet bardziej niż za pierwszym razem – bo teraz dokładnie go przeanalizowałam.

R: Jak pracowało Ci się z L. J. Smith?

CC:  Właściwie nie pracowałam z L. J. Smith. Prowadziłam wiele badań, co umożliwiło mi napisanie rozdziału o niej. Autorka była tak miła, że przyjęła moje zaproszenie na Facebooku i wysłała do mnie wiadomość, poza tym znam ją tylko poprzez jej twórczość.

R: Czy interesujesz się zjawiskami paranormalnymi?

CC:  Czytam wiele rzeczy zawierających elementy paranormalne, ale w prawdziwym życiu nie wierzę w takie zjawiska.

R: Czy wierzysz w wampiry?

CC: Pomysł, że w naszej rzeczywistości istnieje Stefan Salvatore jest kuszący, jednak obawiam się, że nie wierzę w nieśmiertelne krwiopijcze istoty. Niestety.

R: Jaka wizja wampira jako takiego jest Ci najbliższa?

CC: Gdybym miała być wampirem to prawdopodobnie podobnym do Stefana – najlepszego przyjaciela Lexi.

R: Jakim kryterium kierowałaś się przy wyborze fotografii do książki?

CC: Wybór zdjęć to dużo pracy, ale także świetna zabawa. Jak łatwo sobie wyobrazić istnieje masa zdjęć obsady, z których miałam coś wybrać. Jednak chciałam mieć pewność, że będą one oddawały charakter i kluczowe momenty serialu. Oczywiście fajnie jest nazywać pracą, spędzanie wielu godzin na oglądaniu zdjęć Iana Somerhaldera.

R: Co sądzisz o pracy Kevina Williamsona?

CC:  Byłam jeszcze nastolatką, gdy pojawiło się „Jezioro marzeń” i „Krzyk” i naprawdę pokochałam te serie. To właśnie z jego powodu zainteresowałam się „Pamiętnikami Wampirów”. Williams tworzy opowieści o wspaniałych proporcjach uczuć, humoru i strachu.

R: Słyszałam, że Twój dziadek jest polakiem. Czy byłaś kiedyś w Polsce?

CC: Mój dziadek Kolodziej mieszkał w Katowicach, a ja wciąż mam rodzinę w Warszawie. Niestety nigdy nie byłam w Polsce, ale dorastałam w polskiej dzielnicy w Toronto, więc polska kultura była częścią mojego dzieciństwa. Mam nadzieje, że kiedyś odwiedzę Polskę.

R: Dlaczego zdecydowałaś się na wydawnictwo Amber? Czy znałaś je wcześniej?

CC:  Ponieważ sama nie mówię po polsku, mój kanadyjski wydawca ECW Press zajął się tym w moim imieniu. Byłam bardzo szczęśliwa i zaszczycona, że chcą wydać moją książkę. Moja mama była niesamowicie podekscytowana faktem, że zostanie ona przetłumaczona na język polski.

R: Jakie są Twoje dalsze plany wydawnicze?

CC: Aktualnie pisze książkę o drugim sezonie „Pamiętników wampirów”, która po angielsku ukarze się we wrześniu.

R: Czy myślałaś o napisaniu swojej własnej książki o wampirach?

CC:  Nigdy wcześniej nie pisałam fantastyki więc szczerze wątpię. Ale historie o wampirach cieszą się teraz duża popularnością.

R: Gdybyś była autorką „Pamiętników wampirów” co byś zmieniła?