Recenzja książki "Krótkie eseje o prawdzie"

Autor: Kormak

Kim był Aleister Crowley? W funkcjonującej w szerokim obiegu opinii - najgorszym człowiekiem na Ziemi. Posądzano go o takie rzeczy jak: uprawianie czarnej magii, składanie ofiar z ludzi, perwersje seksualne, narkomanię, propagowanie satanizmu aż w końcu zainspirowanie Hitlera i nazizmu w ogóle. Właściwie każdy, kto dał się nabrać na te wszystkie bzdury, powinien przeczytać Krótkie eseje o prawdzie - lektura tej książki będzie wielkim zaskoczeniem.

Zgodnie z tytułem, ta niegruba książeczka to zbiór szesnastu krótkich, ledwo kilkustronicowych esejów o naturze człowieka. Crowley, nawiązując tutaj do Kabały, filozofii hermetycznej, zoroastryzmu (wg niego samego dzieło to ma być komentarzami do Chaldejskich wyroczni Zoroastra) oraz psychologii buddyjskiej opisuje przeszkody, na jakie istota ludzka trafia na swojej ścieżce ku Zbawieniu. Nie jest to droga, którą odnaleźć można w masowych ruchach religijnych, a raczej ezoterycznych systemach, proponujących indywidualne sposoby na, jak to opisuje Crowley: poznanie swojej Prawdziwej Woli - czyli własnej boskiej natury. Taką drogę wskazywała filozofia hermetyczna, z której następnie rozwinęły się takie nurty ezoterycznej myśli Zachodu, jak gnoza, kabała, alchemia czy neoplatonizm.

Właśnie w oparciu o kabalistyczne Drzewo Życia Crowley sformułował system inicjacyjny swojego zakonu magicznego A:. A:. . Dzięki surowej samodyscyplinie, praktykowaniu cnoty i poznaniu nauk wiedzy tajemnej człowiek pokonywał powrotną drogę ku boskości. Tutaj istnieje zgodność z najsłynniejszym tekstem hermetycznym, czyli Tablicą Szmaragdową, która głosi: To co jest na dole jest takie jak to co jest na górze; a to co jest na górze jest takie jak to co jest na dole. Poprzez to dokonują się wszelkie cuda. Oznacza to m.in., że człowiek jest mikrokosmosem, czyli obrazem makrokosmosu (wszechświata) i to on sam posiada we własnym umyśle zdolności, które pozwolą mu stać się na powrót tym, kim był na początku: bogiem. Boskości i zbawienia należy szukać w sobie, w niezmierzonej otchłani własnego umysłu.

Tytuły esejów oddają doskonale to, o czym pisze w nich Crowley: m.in. Człowiek, Pamięć, Smutek, Energia, Miłość, Wiedza, Prawda. Co w nich zachwyca to fakt, że w tak niewielu słowach autor potrafił zawrzeć tak dużo ważnych i pięknych spostrzeżeń, porad i refleksji - a jednocześnie wszystko wyłożone jest prostym, zrozumiałym językiem. Taki szlachetny minimalizm jest oznaką tylko naprawdę wybitnych umysłów.

Oprócz tekstów Crowleya w książce znajdziemy również przedmowę autorstwa Dariusza Misiuny. To znakomite wprowadzenie w filozofię hermetyczną, kabałę i zoroastryzm - bez tego (oraz glosariusza na końcu książki, gdzie D.M. objaśnia co trudniejsze nazwy i terminy) lektura "Krótkich esejów o prawdzie" byłaby o wiele trudniejsza (zakładając, że czytelnik wcześniej nigdy nie miał z tą tematyką nic wspólnego). Całości dopełnia posłowie wybitnego czeskiego hermetysty, Martina Mrskosa i piękne alchemiczne ryciny przed każdym esejem.

Krótkie eseje o prawdzie to lektura dla każdego o otwartym umyśle. Dzięki tej książce na pewno wiele osób zmieni swoje nastawienie co do osoby Aleistera Crowleya. Idę o zakład, że niechętni mu (reagujący alergicznie na sam dźwięk jego nazwiska) zachwyciliby się tą książką, gdyby tylko nie wiedzieli, kto ją napisał.  Bo autorem nie jest czarny mag, satanista i zboczeniec, a mędrzec u schyłku swojego życia, który dzieląc się z nami swoją wiedzą daje nam do rąk instrumenty niezbędne nie do potępienia,  a do... Zbawienia.

Krótkie eseje o prawdzie

Autor: Aleister Crowley
Okładka: Wojciech Benicewicz
Tłumaczenie: Dariusz Misiuna
Wydawnictwo: Okultura
Miejsce wydania: Warszawa
Wydanie polskie: 2001
Tytuł oryginalny: Little Essays Toward Truth
Wydawca oryginalny: Ordo Templi Orientis
Rok wydania oryginału: 1938
Seria wydawnicza: Corpus Hermeticum
Liczba stron: 150
Format: A5
Oprawa: miękka
ISBN: 83-88922-00-9
Wydanie: I
Cena z okładki: 21 zł


blog comments powered by Disqus