Recenzja książki "Wampirek i dziwny pacjent"

Autor: Aleksander Krukowski
Korekta: Bool
13 grudnia 2010

"Wampirek i dziwny pacjent" to dziewiąta część z serii opowieści o tytułowym wampirku, a w zasadzie o Antku, przyjacielu rzeczonego wampirka. Antek jest głównym bohaterem serii, to chłopiec w wieku szkolnym, który z uwielbieniem zaczytuje się w powieściach z dreszczykiem, aż wreszcie sam poznaje mieszkającą na pobliskim cmentarzu rodzinę wampirów. Dwóch spośród nich okazuje się być w wieku zbliżonym do Antka (z tą oczywiście różnicą, że pozostają w tym wieku od przeszło 150 lat), co sprzyja zawiązaniu silnej, choć dziwnej przyjaźni.

Utrzymywanie przyjacielskich stosunków z parą wampirów nie jest łatwe. Tego typu relacje raczej nie spotykają się z aprobatą rodziny – tak z jednej, jak i z drugiej strony. Oczywiście rodzice Antka nie wierzą w istnienie wampirów, a fiksacja ich syna niepokoi ich coraz bardziej. Postanawiają wysłać swą pociechę do psychologa. To zrazu niefortunne zdarzenie okazuje się być nadzieją na rozwiązanie wielkiego problemu. Tak się bowiem składa, że psycholog, doktor Wymiatałek, nie tylko przekonany jest o istnieniu wampirów, ale nawet opracował specjalny program, za pomocą którego miałyby one przezwyciężyć swój lęk przed słońcem i żyć wśród ludzi, za dnia. Antek marzy o takim rozwiązaniu, bo dawałoby mu ono dużo większe możliwości spędzania czasu ze swym wampirzym przyjacielem Rydygierem oraz jego młodszą siostrą Anią. Tylko czy przyjaciele Antka będą przychylnie nastawieni do pomysłu Wymiatałka?

W tej części wampiry stają się mniej aktywne. Ich obecność jest marginalna i chociaż cały świat Antka kręci się właśnie wokół nich, to same wampirze postaci pojawiają się rzadko i na krótko. Więcej uwagi poświęcono za to relacjom pomiędzy Antkiem a jego rodzicami. I są one nakreślone raczej nieudolnie. Antek ma swoje sekrety, których zdradzić nie może, przez co jego zachowania, gesty czy odpowiedzi wydają się czasem absurdalne – i to jest zrozumiałe. Natomiast nie można tym samym tłumaczyć absurdalnego nieraz zachowania jego rodziców. Zarówno ojciec, jak i matka bohatera są w stanie gwałtownie odmienić swój humor pod wpływem jednego zdania. Każde z nich wydaje się wyprane z poczucia humoru i pozbawione jakiegokolwiek dystansu do własnej osoby. Rozpieszczają swojego syna do granic możliwości. Przez cały czas dwoją się i troją, by tylko go zadowolić, a kiedy ten grymasi, momentalnie zarzucają swoje plany z jego powodu. Jeśli książka przeznaczona jest dla dzieci, to takie zachowanie dorosłych osób dostarcza bardzo szkodliwych wzorców. Kreśli model "dobrego" rodzica jako tego, który jest w stanie przystać na najmniejszy kaprys swojego dziecka.

"Wampirek i dziwny pacjent" to książka napisana żywym językiem, o wartkiej fabule, pozbawiona zbędnych opisów. Czyta się ją dobrze, krótkie rozdziały sprzyjają samodzielnej lekturze dziecka, natomiast dorosły może przeczytać ją swojej pociesze w jedno popołudnie. Niestety zgrabna forma skrywa nie do końca przemyślane, a przez to niebezpieczne treści, które maluchom mogą bardziej zaszkodzić niż pomóc.

Wampirek #9 - Wampirek i dziwny pacjent

Autor: Angela Sommer-Bodenburg
Wydawnictwo: W.A.B.
Wydanie polskie: 5/2008
Liczba stron: 160
Format: 165 x 245 mm
Oprawa: twarda
ISBN-13: 9788374144148
Cena z okładki: 24,90 zł


blog comments powered by Disqus