Recenzja książki "Niebieski ptak"

Autor: Zunia
Korekta: Bool
29 marca 2011

Joyce Carol Oates to amerykańska pisarka, która nieodmiennie pojawia się na liście „typów” do Literackiej Nagrody Nobla. Mimo że, jak do tej pory, nie udało jej się zdobyć tego najważniejszego lauru, może się poszczycić innymi, choćby National Book Award i PEN/Malamud Award. W Polsce fanów przysporzyły jej książki „Zabiorę cię tam”, „Blondynka”, „Córka grabarza”,  „Moja siostra, moja miłość” czy „Czarna dziewczyna, biała dziewczyna”.

„Niebieski ptak” to powieść na poły kryminalna, na poły romansowa. Zoe Kruller, w dzień sprzedawczyni w cukierni, wieczorami niespełniona piosenkarka, kobieta pełna i żądna życia, zostaje brutalnie zamordowana. Podejrzani są: jej kochanek, Eddy Diehl, oraz mąż, Delray Kruller. Który z nich to zrobił? Córka Eddy’ego, Krista, i syn Delraya, Aaron, są przekonani o winie męża Zoe. Mogłoby się więc wydawać, że naturalną emocją, jaka powinna się między nimi pojawić będzie… z pewnością nie fascynacja i miłość. A jednak.

Oates podejmuje się w swej książce pokazania, jak silne emocje rządzą życiem każdego człowieka (miłość, poczucie straty, samotność), jak trudno – szczególnie dziecku – poradzić sobie z rozpadem własnej rodziny, z utratą jednego z rodziców. W tle ukazuje także realistyczny obraz amerykańskiej prowincji lat 40. i 50. – nie sielanki, lecz piekła na ziemi.

Narracja w „Niebieskim ptaku” oddana została dzieciom, Kriście i Aaronowi, pierwsze skrzypce gra jednak dziewczynka. Opisuje swój związek ze zbrodnią, ostatnie – jedyne od dłuższego czasu – spotkanie z ojcem, relacje z matką. Nie czyni tego chronologicznie, lecz luźno, wracając do dowolnie przez siebie wybranego momentu opowieści.

No właśnie… Muszę przyznać, że właściwie względem każdej warstwy powieści Oates mam jakieś „ale”. Konstrukcja i narracja: pozornie przemyślane, w praktyce, podczas lektury – chaotyczne. Styl: niby dobry, ale miejscami kiczowaty. Bohaterowie: niedopracowani – mam wrażenie, że niczego się o nich nie dowiedziałam, że w pewnym sensie pozostali papierowi.

Największy problem polega na tym, że „Niebieski ptak” nie wciąga, nie zaciekawia, w przeciwieństwie na przykład do „Czarnej dziewczyny…” – ta również bazowała na konstrukcji kryminału i wykraczała daleko poza jej schematy, jak na twórczość Oates przystało, ale czytało się ją lżej i przyjemniej.

„Niebieski ptak” to rzecz raczej ciężkostrawna, dla tych, którzy mają dużo czasu, i cierpliwości oraz odpowiedni nastrój.

Niebieski Ptak

Autor: Joyce Carol Oates
Tłumaczenie: Katarzyna Karłowska
Wydawnictwo: Rebis
Miejsce wydania: Poznań
Wydanie polskie: 8/2010
Tytuł oryginalny: Little Bird Of Heaven
Rok wydania oryginału: 2009
Seria wydawnicza: Salamandra
Liczba stron: 416
Format: 150x225 mm
ISBN-13: 978-83-7510-449-3
Wydanie: I
Cena z okładki: 39,90 zł


blog comments powered by Disqus