Recenzja książki "Nieprawe łoże"

Autor: Bool
17 marca 2009

Na początku zaznaczę, że jest to pierwsza książka Wolskiego, jaką przeczytałem. W dodatku akcja „Nieprawego łoża” rozgrywa się w realiach, których zasadniczo nie znam, ponieważ miałem wtedy zaledwie roczek. Stąd być może moje wrażenia będą nieco zubożone czy też spaczone. Niemniej pragnąłem dowiedzieć się, o czym i w jaki sposób pisze w swych powieściach Marcin Wolski, twórca znany i uznany. Sięgnąłem więc po jego najnowsze dzieło.

Głównym bohaterem jest Maciej Podlaski, syn bojówkarza komunistycznego, który zginął jeszcze końcem drugiej wojny światowej. Poznajemy go w roku 1981, w czasie rosnącego w Polsce napięcia między socjalistycznymi władzami a Solidarnością, do której właśnie należy Podlaski. W pewnym momencie docierają do niego rewelacyjne informacje. Dzięki zestawieniu kilku faktów i dat odkrywa, że być może jednak nie jest synem komucha. Postanawia więc zgłębić swój rodowód, a zwłaszcza historię z okresu swojego poczęcia. Próbuje dowiedzieć się jak najdokładniej, co robiła wtedy jego matka. Podlaski odwiedza jej dawnych znajomych i krewnych, przegląda archiwa historyczne i prasowe. Dodatkowo z nieoczekiwaną pomocą przychodzą mu jego własne sny, w których, niczym na wideo, odtwarzają mu się losy rodzicielki podczas drugiej wojny. Z kolei na przeszkodzie stają mu oczywiście „nieznane” siły. Podlaski dostaje ostrzeżenia, ludzie znikają bądź są zastraszani.

Za pomocą takiej konstrukcji fabuły Wolski przede wszystkim przybliża czytelnikowi realia Polski pod koniec drugiej wojny i początkiem lat osiemdziesiątych, demaskuje komunistyczne metody dochodzenia do władzy i jej utrzymywania. Jest to największy atut tej książki, jak również zapewne główny cel jej powstania.

Przyznam, że mniej więcej w połowie książki poczułem pewne znużenie. Treść nieszczególne mnie wciągała, choć powieść napisana jest całkiem solidnie, z dbałością o szczegóły, ponadto przejrzyście i bez niepotrzebnych komplikacji językowych, których się trochę obawiałem. Na szczęście w dalszej części „Nieprawego łoża” akcja zaczyna nabierać tempa, a fabuła staje się coraz ciekawsza. Zakończenia naturalnie nie zdradzę, poza tym, że nie rozczarowuje czytelnika.

Mimo że książkę należy zaliczyć do gatunku fikcji historyczno-politycznej, ze względu na szczegółowość opisów i wierne odwzorowanie rzeczywistości może ona stanowić niemalże dokument o wartości dydaktycznej. Wolski zadbał o pieczołowite przedstawienie geografii Warszawy w roku 1945, pewnych postaci i faktów historycznych, na przykład metod działania komunistów z podziemnej Armii Ludowej.

Zwłaszcza dla tej ostatniej rzeczy warto sięgnąć po „Nieprawe łoże”. Zobaczcie, jacy dobrzy ludzie i wspaniali „patrioci” rządzili Polską przez ponad 40 lat. Dowiedzcie się, jak czyste są ich ręce i jak oddane narodowi ich myśli, cele oraz działania. Polecam tę książkę nie tylko Polakom, którzy przeżyli tamte czasy i na własnej skórze nieraz odczuli rękę komunistycznej władzy, ale także każdemu, kogo te zagadnienia choć trochę interesują.

(recenzja napisana w październiku 2006)

Trylogia Optymistyczna #1 - Nieprawe łoże

Autor: Marcin Wolski
Wydawnictwo: Fronda
Miejsce wydania: Warszawa
Wydanie polskie: 10/2006
Liczba stron: 358
Format: 140x200 mm
Oprawa: miękka
ISBN: 83-60335-21-4
Wydanie: I
Cena z okładki: 25 zł


blog comments powered by Disqus