Yasunari Kawabata

Ur.: 11 czerwca 1899 , Osaka, Japonia
Zm.: 16 kwietnia 1972

Yasunari Kawabata - prozaik i poeta japoński. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1968.

Urodził się w Osace w bogatej i wykształconej rodzinie. Jego rodzice zmarli, kiedy miał 3 lata, parę lat później zmarła jego babcia a tuż po niej jedyna siostra, co wywarło wielkie piętno na jego życiu i twórczości. W latach 1920 - 1924 studiował na Cesarskim Uniwersytecie w Tokio. Wraz z grupą młodych pisarzy założył pismo Bungei Jidai. Pierwszy sukces pisarski odniósł w 1925 r., autobiograficznym opowiadaniem Izu no odoriko (Tancerka z Izu). W 1931 ożenił się i zamieszkał w Tokio. W czasie II wojny światowej zajmował się pracą naukową i podróżował po Mandżurii. Od 1948 do 1965 był prezesem japońskiego PEN Clubu. Wtedy też opublikował swoje najsłynniejsze powieści - Tysiąc żurawi i Głos góry, które przyniosły mu w 1959 prestiżowy Medal Goethego we Frankfurcie a w 1968 Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury.

Pod koniec życia był bardzo schorowany. W 1972 - dwa lata po samobójstwie swojego przyjaciela, Yukio Mishimy - również popełnił samobójstwo.

info: Wikipedia




blog comments powered by Disqus