Wywiad z Christopherem Paolinim


Wywiad został przeprowadzony podczas Międzynarodowych Targów Książki we Frankfurcie przez Andrzeja Miszkurkę, który skorzystał także z pytań polskich czytelników Eragona.

1. Czy zdarzyło Ci się - jak to czynią niektórzy pisarze - umieścić kogoś ze swych znajomych w świecie z Twoich powieści, nadając mu tylko inne imię?
Kiedy zacząłem pisać Eragona, próbowałem opowiedzieć taką historię, jaką sam chciałbym przeczytać. Postać Eragona była przede wszystkim wzorowana na mnie, ponieważ szesnastolatkowi najłatwiej było stworzyć bohatera podobnego do siebie. Ale Eragon, wraz z rozwojem opowieści, stopniowo zyskiwał  własną osobowość, ponieważ robił takie rzeczy, których ja nigdy nie robiłem, na przykład walczył z potworami, latał na smokach i walczył na miecze.  Kiedy Eragon przybywa do miasta, by zdobyć informacje, spotyka innych bohaterów, którzy zachowują się tak, jak to sobie wymyśliłem – kreuję te postacie w taki sposób, by były najbardziej interesujące.

2. Co było najtrudniejsze w pisaniu ksiązki i dlaczego?
Myślę, że najtrudniejszym elementem pisania książki była dla mnie systematyczność – zmuszenie się do tego, by  codziennie rano usiąść przed komputerem i pisać. Tworzenie nie do końca polega na natchnieniu, jest to także kwestia samodyscypliny, codziennie należy pomimo wszystko wziąć się do pracy. To naprawdę trudne.

3. Czy powieść , którą napisałeś, śni ci się czasami ?
Zdarzało mi się śnić o Eragonie, ale nigdy nie spotkało mnie to w czasie pisania książki. Kiedy piszę, przelewam na papier swoje marzenia i wówczas nie mam potrzeby śnić o tym w nocy. Ale kiedy skończyłem już o nim pisać, wtedy mi się przyśnił.

4. Czy zdarzyło się Panu przeczytać książkę i żałować, że to nie Pan jest jej autorem?
Za każdym razem, kiedy czytam dobrą książkę, żałuję, że to nie ja ją napisałem. Po przeczytaniu każdej takiej powieści myślałem: chciałbym sam taką napisać. Jest to jednak wspaniała inspiracja dla mnie w tym znaczeniu, że dzięki temu mogę myśleć o  historii, jaką  ja sam chciałbym napisać. Z tego więc względu takie książki są dla mnie wzorem.

5. Czy warto być młodym sławnym zamiast szaleć ze znajomymi na imprezach? Czy masz znajomych, którzy traktują cię jako kogoś zwykłego, a nie młodego pisarza?
Oczywiście, dzięki sukcesowi, jaki odniosła ta powieść, wielu ludzi wie o mnie i o mojej twórczości, ale na szczęście, kiedy wracam do domu, rodzice starają się utrzymać całe to zamieszanie z daleka ode mnie, tak abym w domu czuł się normalnie. I za to jestem im wdzięczny.

6. Tworzenie „swojego” języka dla potrzeb książki jest trudne. Tolkien był językoznawcą więc znal się na słowach i ich tworzeniu, a i tak dopracowanie języka zajęło mu wiele lat. Jak ktoś, kto nie ma podobnego nawet wykształcenia, i w bardzo niedługim okresie czasu może tworzyć nowy język, a nawet kilka języków?
Jak bez faktycznego wykształcenia można pisać tak fantastyczne książki ? Czy to nie utrudnia samej techniki pisania ?
Swoim rodzicom zawdzięczam to, że uczyłem się w domu. Gdybym chodził do publicznej szkoły, zakończyłbym edukację w wieku 18 lat, zgodnie z programem. Nauka w systemie domowym pozwoliła mi na szybsze przerobienie programu i ukończenie szkoły w wieku 15 lat, dzięki czemu miałem czas na pisanie. Pisanie książki to ciężka praca, a byłaby jeszcze trudniejsza, gdybym nie miał na to czasu.

7. Kiedy będzie 3 tom i jaki będzie tytuł?
Nie mam jeszcze tytułu dla trzeciego tomu, ale mogę powiedzieć, że będę pisał najszybciej jak mogę, a gdy tylko napiszę, to go wydamy.

8. Czy łatwiej ci było napisać drugi tom?
Było mi łatwiej napisać pod tym względem, że miałem już doświadczenie po pierwszym tomie, ale z drugiej strony także trudniej, ponieważ starałem się pisać o sprawach, których nie było w pierwszej części Eragona. A z trzecim tomem będzie podobnie - kwestie, w których nabrałem doświadczenia będą łatwiejsze do opisania, zaś to, czego nie próbowałem, będzie dla mnie nadal trudne. Ale zawsze ma się wybór przy kontynuacjach. Chodzi przecież o to, by stale próbować czegoś nowego.

9. Czy od początku masz gotową koncepcję książki, czy też powieść rodzi się podczas pisania?
Zawsze podczas pisania improwizuję i zdarza się, że nagle wyskakują nowe postacie, i dobrze, bo dzięki temu ja się nie nudzę, i czytelnik się nie nudzi. Ale sama historia nie zmienia się, mimo że zmieniają się szczegóły.

10. O czym jest trylogia „Dziedzictwo”?
Trylogia „Dziedzictwo” opisuje przygody młodego Eragona. W pierwszym tomie chłopiec niespodziewanie natrafia na niezwykły przedmiot, z którego wykluwa się błękitna smoczyca, Saphira. Razem przeżywają rozmaite  przygody, występują tam smoki, walki, magia, romans i tego typu sprawy, które są konieczne dla tej historii. W drugim tomie opisuję dalszy ciąg przygód w krainie zwanej Alagaësia, a trzeci tom właśnie piszę.

11. Czy napiszesz więcej tomów, czy ten trzeci  będzie ostatnim z  trylogii „Dziedzictwo”?
Nie, to będą tylko 3 tomy, ale mam dużo pomysłów na inne ksiązki, różne, s-f, fantasy, historyczne, takie, w których będę chciał coś ważnego przekazać.

12. Co porabia Twoja siostra?
Obecnie pisze scenariusz do filmu. To następny projekt rodzinny.

13. Dziękuję za wywiad. Czy możesz przekazać pozdrowienia dla polskich widzów i czytelników?
Pozdrawiam widzów ZIGZAPa  i czytelników Eragona

Dziedzictwo #2 - Najstarszy

Autor: Christopher Paolini
Tłumaczenie: Paulina Braiter
Wydawnictwo: Mag
Miejsce wydania: Warszawa
Wydanie polskie: 11/2005
Tytuł oryginalny: Inheritance: Eldest
Rok wydania oryginału: 2005
Liczba stron: 624
Format: 135x205 mm
ISBN: 83-7480-004-6
Wydanie: I
Cena z okładki: 35,99 zł



blog comments powered by Disqus